Vrolijk Pasen!

Dit jaar heb ik meegeholpen met de paasmis op school.

We hadden de tafel mooi versierd met kaarsen en bloemen.

De pastoor was weer heel blij om alle kinderen weer te zien.

De kinderen kwamen heel stil naar binnen. We wilden een bepaalde sereniteit creeëren om de mis te beginnen.

We hadden afbeeldingen uitvergroot en de kleuters lieten ze vol trots zien. Ze zeiden de titel van de afbeedling en een leerling uit het zesde leerjaar die achter de kleuter stond, vertelde meer over het verhaal erachter.

We hadden de volgende afbeeldingen: Jezus komt naar Jerusalem, Jezus wast de voeten van de discipelen, Jezus deelt het brood, de soldaten nemen Jezus mee, Jezus sterft aan het kruis, Jezus is uit zijn graf, Jezus leeft nog!

Het was fijn om te zien hoe de oudere leerlingen de kleinere hielpen het verhaal te vertellen.

De leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar kregen na de carnavalsvakantie een afbeelding van een kruis die in verschillende vakken was verdeeld. Iedere keer als een leerling gedienstig was geweest mocht deze een vak in een mooie kleur kleuren. Zo werd in eerste instantie een sombere kruis een hele mooi kunstwerk. Er kwam letterlijk leven in het kruis door alle mooie kleuren. De leerlingen lieten hun kunstwerk zien en waren heel trots op zichzelf.

De pastoor vertelde ook in zijn woorden het verhaal rond Jezus Christus, en nodigde de kinderen uit voor de communie of voor een kruisje op het voorhoofd.

De juffrouw had mooie vrolijke liedjes uitgezocht om de mis mee te eindigen. De kinderen zongen met heel veel plezier mee.

Het was mooi om het contrast te voelen tussen het begin en het einde van de dienst. Jezus heeft geleden, is opgestaan uit de dood en leeft nog.....

carnaval

De juf vroeg mij of ik een les rond carnaval wilde geven.

Mijn doelen waren:

- De leerlingen kunnen in eigen woorden vertellen wanneer en waarom er carnaval wordt gevierd.

- De leerlingen kunnen verwoorden hoe ze vroeger carnaval vierden.

- De leerlingen kunnen in eigen woorden vertellen wat er op Aswoensdag gebeurt.

- De leerlingen kunnen 7 plaatsen aanduiden op de kaart waar carnaval uitbundig wordt gevierd.

Bij de leerplandoelen, kwam ik uit op:

5.2.2.11: Kinderen verkennen de veertigdagentijd als een periode van inkeer en solidariteit.

Sommige leerlingen konden me duidelijk vertellen dat carnaval een katholiek feest is dat gevierd wordt in de drie dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Om middernacht vangt de vastentijd aan van de 40 dagen tot Pasen.

Het vieren van carnaval vroeger vonden ze leuk om te horen. De jeugd ging destijds langs de deuren met de rommelpot of foekepot (aardenpot met gedroogde varkensblaas met een stukje riet erin gestoken. ) Met liedjes vroegen ze om eten. Snoepjes deden ze in een "vastentrommeltje."

Sommige kinderen gingen nog steeds een 'askruisje' halen in de kerk, als teken dat je zonden zijn vergeven en als herinnering aan de betrekkelijkheid van het leven. ("Uit as ben je ontstaan, tot as zul je wederkeren."

De oorsprong van carnaval is niet helemaal duidelijk. Een aannemelijke theorie is dat het feest van de Grieken afkomstig is. Zij vierden eind februari een driedaags feest ter ere van Dionysus. Afbeeldingen van deze god van de wijn werden op een scheepskar ("carrus navalis") afgebeeld.

De kerken besloten er op positieve wijze gebruik van te maken. Zij verbonden het feest aan de Vastenavond. De naam carnaval zou in dit verband afkomstig zijn van het Latijnse carna vale (vaarwel vlees).

Met behulp van de atlas, mochten de kinderen per twee, verschillende plaatsen opzoeken waar men uitbundig carnaval viert.

( Les masqués in Bassenge, de Gilles de Binche, De Blancs-Moussis in Stavelot, 't Mooswief in Maastricht, de optocht in Keulen, de carnaval in Ventië en de carnaval in Rio de Janeiro.

godsdienstles 5e leerjaar

Gedurende mijn stage mocht ik de godsdient les geven. De vorige jaren deed ik mijn stage in Maastricht, en ik merkte dat er niet veel rond godsdienst werd gedaan. Een keer per week, werd de "Onze Lieve vader" gezegd voor zieken mensen of mensen die overleden waren.

Hier was het heel anders. De kinderen werkten met het TOV-boek. Ik had daar veel van gehoord tijdens de godsdienst lessen, en vond het leerzaam om er mee te werken.

Bij de les "met vuur gezegd", waarbij de kinderen vanuit meerzinnige ervaringen met het element "vuur"de rijke symboliek betekenis moesten geven, viel het mij op dat de leerlingen veel moeite hadden om van de letterlijke betekenis van de spreekwoorden af te komen.

Mijn tekenopdracht was om een situatie uit het leven te tekenen waarop een spreekwoord of gezegde in verband met vuur had.

Bij "water en vuur" tekende ze echt een druppel water en vuurvlammen. Ze begrepen niet dat een kat en een hond als water en vuur kunnen zijn. Ook bij het vuur uit zijn sloffen lopen, kwam letterlijk het vuur uit de sloffen.

Ik heb meerdere malen de opdracht moeten herhalen.

Tijdens de tweede les "De eigen taal van vuur" moesten de leerlingen de symboliek van vuur in rituelen herkennen.

Ik stak een kaars aan, en vroeg ze wat dit voor hun betekende. Er kwam van alles aan bod: gezelligheid, warmte, licht, iemand herdenken, aan iemand denken...

De leerlingen waren erg betrokken. Ze staken allemaal hun vinger op.

Ook bij de afbeeldingen in het boek, vroegen ze van alles: Waar in Brussel staat "de vlam bij de onbekende soldaat? Staat deze buiten? Staat deze het hele jaar aan? " De meeste hadden wel een fakkeltocht gelopen, en de Olympische vlam gezien op tv. Zelfs een vlagverbranding konden ze me goed uitleggen. (Waarom doen ze dit? Welke gevoelens werden geuit? Waarom gebruiken ze hier vuur?

Ik was zo vrij geweest om uit mijn Kinderbijbel het verhaal en een mooie afbeelding van Mozes bij de brandende braamstruik te kopiëren. Als vragen had ik: Wat voor vreemds zag Mozes aan het braambos? Wat beval God Mozes te doen? Wat waren de twee wonderen die Mozes kon verrichten (beeldspraak)? Waarom werd God boos op Mozes?

Het was mijn bedoeling om samen aan het einde van de les de kaars uit te blazen, maar de kinderen waren al vertrokken... Ik ging zo in de verhalen van de kinderen mee, dat ik mijn kaars helemaal was vergeten!

2-2 La chandeleur: Maria Lichtmis

Maria Lichtmis is 40 dagen na Kerstmis.

Het was de dag dat Maria Jezus mee nam naar de tempel om hem te laten zien. Er werden vele kaarsen aangemaakt, er was heel veel licht in de tempel. De mensen liepen in een processie met de kaarsen en na de mis namen ze deze lichtmiskaarsen mee naar huis.

Met het vet van de kaarsen werd er in huis en in de stallen een kruis aangebracht, zodat de mensen en dieren beschermd werden.

Met dit feest sluiten we de grote Kersttijd af.

Met Sint Maarten brachten we met onze lapionnen het licht naar binnen, en met Maria Lichtmis is het een mooi gebruik om s'morgens het licht naar buiten te brengen.

Op school werden de stompjes opgebrand en lieten we ze uitwaaien.

We kunnen nu het licht missen en brengen het naar de natuur.

We hebben pannenkoeken gebakken en deze rondgebracht naar de andere klassen. De pannekoek is net zo rond als de zon, en hierdoor gebruik men deze als symbool voor Maria Lichtmis.

reflectie les godsdienst

Ik vond het weer fijn om de lessen godsdienst bij te wonen.
Ik weet nog dat ik vorig jaar nogal sceptisch was tegenover deze lessen. Maar achteraf hebben deze lessen me het meest veranderd.
Ik ben veranderd in mijn denken, mijn doen en laten. Ik geniet veel meer van mijn vrije tijd, en weet zeker dat ik na deze opleiding er nog meer van ga genieten.
Ik vind het heerlijk om aan mijn kinderen te vragen waarin zij geloven? wat zij willen ontdekken? wat zij hopen?....
Iedere avond doen we een klein gebed, en ik moet echt terug naar boven, zou ik even aan iets anders hebben gedacht.
Ik begin nu ook met een gebed voordat ik mijn nederlandse lessen geef op de katholieke Franstalige scholen.
Bij het 5e en 6e leerjaar gaan we samen staan en zeggen: "In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik dank U voor de aarde, ik draag ze in mijn hart. Ik zeg dank aan God, voor alles wat Hij gaf. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen."
Die saamhorigheid is heerlijk om de les mee te beginnen. Ik moet wel soms lachen om de verkeerde klemtoon, bij Vadèr, en Eilige Geest...maar ze doen hun best.
Bij de jongere kinderen zingen we het liedje:" Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach. Want wie vrolijk is in de morgen, die lacht de hele dag, ja, die lacht de hele dag."
Ik kreeg nog een mooi compliment van de directrice.

Ik probeer ook in te spelen op de godsdienst lessen van de juffrouw. Welke verhalen hebben ze gehoord uit de kinderbijbel? Ik kopieer dan hetzelfde verhaal uit mijn kinderbijbel en we gaan deze samen vertalen. Daar ze al het verhaal hebben gehoord, vertellen ze mij vaak het verhaal. Zo leer ik weer nieuwe verhalen bij.

Ik vind het nog steeds heel fijn om viool en dwarsfluit te spelen tijdens de kerst- en paasmis in de kerk in Weert. Het maakt die dagen zo bijzonder.

Ook een kaarsje branden in het kapelletje hier in Kanne, of in de Onze Lieve Vrouwe basiliek in Maastricht blijft voor mij, en voor de kinderen een magisch moment.

Elise

Zwarte schaap

"Het leven valt niet altijd mee, als je anders bent dan de rest. Het enige zwarte schaap in een kudde witte wol. Wie anders is, valt op. En wie opvalt, krijgt vaker commentaar. Kijk maar naar de uitdrukking ‘het zwarte schaap van de familie’. Als dat over je wordt gezegd, is je familie vast niet erg blij met je anders-zijn."

Myra kwam vandaag met een mooie kerstkaart thuis die ze van Kyra had gekregen. Kyra zit bij haar in de klas. Ze vertelt me dat ze zo een medelijden heeft met dit meisje. De ouders van Kyra zijn gescheiden en kijken helemaal niet naar haar om.

Als ze een spreekbeurt moeten voorbereiden, moet Kyra het altijd helemaal alleen doen waardoor haar cijfer altijd lager ligt dan de gemiddelde van de klas.

Ze komt s'ochtends altijd alleen aangewandeld en vertrekt s'middags altijd alleen terug naar huis. "Ik vind haar zo zielig!" zegt Myra. "Tijdens de pauze staat ze wel bij ons maar ze heeft niet echt een beste vriendin zoals ik en Lindsey!" Als de jongens de meisjes moeten pakken dan staat ze altijd alleen.

Ze kijkt me aan alsof ze het over een hond uit het asiel heeft die wekenlang op zijn baasje wacht.

Ook zie ik boosheid in haar ogen, het onbegrip dat zoiets kan bestaan.

Ik zeg tegen haar:" Kon ik maar mama en papa terug halen, dan kon Kyra bij ons komen wonen en dan zou iedereen blij zijn." Myra lacht even maar weet dat dit onzin is. Ze zegt tegen me:

"Dan zit ik nog liever in mijn situatie dan in die van Kyra." Ik sta even stil van haar opmerking en bewonder haar kijk op deze situatie. Iemand vinden die zieliger is dan haar...want zoals ze de hele dag zegt:" Ik ben niet zielig!"

Daar ik nog iets over het leerplan moest schrijven ben ik gaan zoeken welk leerplan hierbij zou kunnen horen.

Ik kom uit op B.2 verbondenheid met anderen. Bij het tweede cyclus gaat het over "anders zijn, ontmoeting". Ik zie een cirkelschema. Dit is een algemene voorstelling van het onderwerp. De tekstblokjes die erbij horen verwijzen naar de doelen van het onderwerp.

Omgaan met anders zijn ( kinderen gaan op een eigen manier om met verschillen) - De Bijbel over omgaan met anders zijn ( Kinderen ontdekken in de Bijbel hoe God mensen inspireert bij het omgaan met mensen die anders zijn) - Verscheidenheid als rijkdom ( kinderen ontdekken verscheidenheid als een rijkdom) - Verschillen tussen mensen en beleving van alledag (kinderen ervaren dat mensen verschillen en dat dit verschillende gevoelens oproept).

De cirkel heeft geen begin, einde of richting. Je kunt dus bij ieder tekstblokje beginnen.

Ik zie een situering die me kan uitleggen wat dit onderwerp in het leven van kinderen kan betekenen en wat christenen daarbij kunnen aanbrengen vanuit hun geloof.

Verschillen kunnen echt leuk zijn, ze zijn er vaak nieuwsgierig naar. Soms zijn ze bedreigend, veel hangt af van de wijze waarop de kinderen zichzelf zien in vergelijking met anderen.

Vanuit de verschillen tussen henzelf en andere mensen leren ze zichzelf en hun eigenheid beter kennen.

Christenen vinden inspiratie in de houding van Jezus. Alle mensen kinderen zijn van God. Het is boeiend voor kinderen om te weten hoe Jezus omgaat met het anders zijn, vooral wanneer die anderen uitgesloten worden zoals bijv. melaatsen, zieken, zondaars, Samaritanen, en andere niet-joden. Hierdoor groeien kinderen naar een houding van waardering voor elke mens, ook al is dit soms moeilijk.

Ik zie de doelen van dit onderwerp. Ze geven de richting aan waarin het leerproces van de kinderen dient te gaan.

- kinderen ontdekken dat er verschillende zijn tussen mensen

- Kinderen vergelijken de manier waarop mensen omgaan met het anders zijn van zichzelf en van anderen.

- Kinderen ontdekken hoe men in de Bijbel omgaat met mensen die meestal als "anders" of "vreemd" worden gezien.

- Kinderen voelen zich uitgenodigd om zelf de verscheidenheid van mensen als eens rijkdom te beleven.

Tenslotte zie ik de basistaal. Dit zijn een aantal woorden of uitdrukkingen die belangrijk zijn om het onderwerp in christelijk perspectief ter sprake te brengen. Kinderen kunnen er geleidelijk aan mee vertrouwd en de betekenis ervan ontdekken.

ontmoeten, negeren, uitsluiten, respecteren, waarderen, discrimineren, anders, vreemd, samenwerking, tegenwerking, verdraagzaamheid, onverdraagzaamheid, kinderen van God.

Ik sta een beetje versteld dat dit boek mijn situatie tot in de puntjes verwerkt heeft. Ik vind het overzichtelijk door de gele bladzijdes. Ik moet alleen uitzoeken wat ze bedoelen met 1e. 2e en 3e cyclus.

Via de Thomas web-pagina vind ik ook mijn antwoorden:

Een eerste krachtlijn maakt duidelijk op welk punt alle onderwerpen aansluiten bij de groei van kinderen: groeien vanuit geborgenheid (eerste cyclus), groeien in verbondenheid (tweede cyclus), groeien met kracht (derde cyclus). De tweede krachtlijn kijkt naar de kinderen, zoals zij tussen andere mensen opgroeien: wij-ik-wij (eerste cyclus), jij-ik-jij (tweede cyclus), zij-ik-zij (derde cyclus). Daarop volgt een krachtlijn vanuit de kern van het christelijk geloven. God is op verschillende wijzen aanwezig in heel dit proces: Vader (eerste cyclus), Zoon (tweede cyclus) en heilige Geest (derde cyclus).

"in de kijker" Thomas-webpagina

Ik heb een paar impulsen op de Thomas-webpagina gelezen. De lessen zijn helemaal af. Het hele leerplan is erin verwerkt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alles gelezen heb. Ik zoek graag zelf mijn lessen uit. De impulsen zijn natuurlijk geweldig om als extra naast je te hebben, maar op dit moment geniet ik nog van mijn "onervarendheid". Ik denk dat het me een beetje benauwd om zo alles voorgeschoteld te krijgen. Het is helemaal af. En dit vind ik wat saai. Waarschijnlijk denk ik daar over 2 jaar anders over.


Als mijn planning een beetje klopt, dan zou dit het laatste bericht moeten zijn op mijn log-boek omtrent godsdienst.
Ik vind het jammer, want ik kon me goed verwoorden in mijn verhalen. Natuurlijk kan ik er nog van alles inzetten maar dat zal op een later tijdstip moeten gebeuren daar er nog teveel theoretische vakken op me wachten.
Daar ik al 7 jaar les geef, en alleen praktijk ervaring heb, schrik ik een beetje bij het theoretische gedeelte. Waarom doe ik het zo? Welk leerplan hoort bij mijn opdracht? ....Help!
Ik zie er soms tegenop, maar ik heb Lucienne en Ed beloofd dat ik deze opleiding af zou maken. En dat ga ik ook doen.
Van alle vakken die ik tot nu toe gehad heb, heeft Godsdienst het meeste bij me los gemaakt. Ik kijk erg graag terug naar de lessen, de reacties, mijn logboek, Leentje die me trots vertelde dat een gedeelte ervan werd voorgelezen in haar les. Wat voelde ik me trots op dat moment. De terug reizen in de auto, waar soms een traantje viel...
Hier thuis en om me heen ben ik de sterke dappere mama die de hele wereld aan kan, maar tijdens de godsdienst momenten durfde ik eindelijk mijn ware "ik" bloot te stellen. De ware "ik" die net als de maan niet perfect hoeft te zijn...

Ik ben blij dit vak op dit moment van mijn leven te hebben toegelaten, ik weet niet hoelang mijn buitenkant het volgehouden zou hebben... Zoals Koen Wouters in zijn lied zingt:" het zit van binnen...." Ik kan de dood van mijn zus en schoonbroer nog steeds niet loslaten maar verbitterd ben ik niet meer.
Bruno bedankt en ik wens je alvast namens mezelf en mijn hele familie hele fijne Feestdagen toe.
Elise