
zaterdag 19 februari 2011
2-2 La chandeleur: Maria Lichtmis

reflectie les godsdienst
Ik weet nog dat ik vorig jaar nogal sceptisch was tegenover deze lessen. Maar achteraf hebben deze lessen me het meest veranderd.
Ik ben veranderd in mijn denken, mijn doen en laten. Ik geniet veel meer van mijn vrije tijd, en weet zeker dat ik na deze opleiding er nog meer van ga genieten.
Ik vind het heerlijk om aan mijn kinderen te vragen waarin zij geloven? wat zij willen ontdekken? wat zij hopen?....
Iedere avond doen we een klein gebed, en ik moet echt terug naar boven, zou ik even aan iets anders hebben gedacht.
Ik begin nu ook met een gebed voordat ik mijn nederlandse lessen geef op de katholieke Franstalige scholen.
Bij het 5e en 6e leerjaar gaan we samen staan en zeggen: "In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik dank U voor de aarde, ik draag ze in mijn hart. Ik zeg dank aan God, voor alles wat Hij gaf. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen."
Die saamhorigheid is heerlijk om de les mee te beginnen. Ik moet wel soms lachen om de verkeerde klemtoon, bij Vadèr, en Eilige Geest...maar ze doen hun best.
Bij de jongere kinderen zingen we het liedje:" Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach. Want wie vrolijk is in de morgen, die lacht de hele dag, ja, die lacht de hele dag."
Ik kreeg nog een mooi compliment van de directrice.
Ik probeer ook in te spelen op de godsdienst lessen van de juffrouw. Welke verhalen hebben ze gehoord uit de kinderbijbel? Ik kopieer dan hetzelfde verhaal uit mijn kinderbijbel en we gaan deze samen vertalen. Daar ze al het verhaal hebben gehoord, vertellen ze mij vaak het verhaal. Zo leer ik weer nieuwe verhalen bij.
Ik vind het nog steeds heel fijn om viool en dwarsfluit te spelen tijdens de kerst- en paasmis in de kerk in Weert. Het maakt die dagen zo bijzonder.
Ook een kaarsje branden in het kapelletje hier in Kanne, of in de Onze Lieve Vrouwe basiliek in Maastricht blijft voor mij, en voor de kinderen een magisch moment.
Elise
woensdag 16 december 2009
Zwarte schaap

Myra kwam vandaag met een mooie kerstkaart thuis die ze van Kyra had gekregen. Kyra zit bij haar in de klas. Ze vertelt me dat ze zo een medelijden heeft met dit meisje. De ouders van Kyra zijn gescheiden en kijken helemaal niet naar haar om.
Daar ik nog iets over het leerplan moest schrijven ben ik gaan zoeken welk leerplan hierbij zou kunnen horen.
Ik kom uit op B.2 verbondenheid met anderen. Bij het tweede cyclus gaat het over "anders zijn, ontmoeting". Ik zie een cirkelschema. Dit is een algemene voorstelling van het onderwerp. De tekstblokjes die erbij horen verwijzen naar de doelen van het onderwerp.
Ik zie een situering die me kan uitleggen wat dit onderwerp in het leven van kinderen kan betekenen en wat christenen daarbij kunnen aanbrengen vanuit hun geloof.
Ik zie de doelen van dit onderwerp. Ze geven de richting aan waarin het leerproces van de kinderen dient te gaan.
Tenslotte zie ik de basistaal. Dit zijn een aantal woorden of uitdrukkingen die belangrijk zijn om het onderwerp in christelijk perspectief ter sprake te brengen. Kinderen kunnen er geleidelijk aan mee vertrouwd en de betekenis ervan ontdekken.
Ik sta een beetje versteld dat dit boek mijn situatie tot in de puntjes verwerkt heeft. Ik vind het overzichtelijk door de gele bladzijdes. Ik moet alleen uitzoeken wat ze bedoelen met 1e. 2e en 3e cyclus.
Via de Thomas web-pagina vind ik ook mijn antwoorden:
donderdag 10 december 2009
"in de kijker" Thomas-webpagina
Als mijn planning een beetje klopt, dan zou dit het laatste bericht moeten zijn op mijn log-boek omtrent godsdienst.
Ik vind het jammer, want ik kon me goed verwoorden in mijn verhalen. Natuurlijk kan ik er nog van alles inzetten maar dat zal op een later tijdstip moeten gebeuren daar er nog teveel theoretische vakken op me wachten.
Daar ik al 7 jaar les geef, en alleen praktijk ervaring heb, schrik ik een beetje bij het theoretische gedeelte. Waarom doe ik het zo? Welk leerplan hoort bij mijn opdracht? ....Help!
Ik zie er soms tegenop, maar ik heb Lucienne en Ed beloofd dat ik deze opleiding af zou maken. En dat ga ik ook doen.
Van alle vakken die ik tot nu toe gehad heb, heeft Godsdienst het meeste bij me los gemaakt. Ik kijk erg graag terug naar de lessen, de reacties, mijn logboek, Leentje die me trots vertelde dat een gedeelte ervan werd voorgelezen in haar les. Wat voelde ik me trots op dat moment. De terug reizen in de auto, waar soms een traantje viel...
Hier thuis en om me heen ben ik de sterke dappere mama die de hele wereld aan kan, maar tijdens de godsdienst momenten durfde ik eindelijk mijn ware "ik" bloot te stellen. De ware "ik" die net als de maan niet perfect hoeft te zijn...
Ik ben blij dit vak op dit moment van mijn leven te hebben toegelaten, ik weet niet hoelang mijn buitenkant het volgehouden zou hebben... Zoals Koen Wouters in zijn lied zingt:" het zit van binnen...." Ik kan de dood van mijn zus en schoonbroer nog steeds niet loslaten maar verbitterd ben ik niet meer.
Bruno bedankt en ik wens je alvast namens mezelf en mijn hele familie hele fijne Feestdagen toe.
Elise
TOV3 bronnenboek
Ik merkte op dat er heel veel klappers waren vol lesmateriaal. De klappers waren verdeeld in de verschillende klasse niveaus.
Ik heb in de eerste jaars hanboeken gekeken en merkte al snel op dat er heel weinig tekst in zat. Mijn voorkeur ging naar de lessen voor de derde jaars.
De lessen zijn overzichtelijk en bestaan uit verschillende thema's. Iedere thema bestaat uit 4-5 bladzijde. Er staan zoveel thema's in...
Ik bekijk het thema: "Kijken met je hart". Er staat een gedicht in van Anders Andreus omtrent dit thema. Ik heb deze alleen gelezen maar niet overgeschreven. Dan komen er twee stripverhalen. Een is het verhaal van Ruth, en de ander over Petrus en Cornelis.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik iets dieper over de inhoud van de verhalen zou moeten ingaan, zou ik deze les willen geven. Er staan allemaal mooie grote foto's in om over na te denken. De foto's staan om de vraag:" Kom je bij mij?"
Ik zie iemand die huilt, iemand die ruzie met iemand anders heeft, iemand die bidt, iemand die in elkaar wordt geslagen, een neger die alleen in de bus zit, iemand die verdrietig is, twee meisjes die samen spelen en oudere mensen die elkaar aankijken.
Door de duidelijke foto's zou je aan kinderen allerlei levensvragen kunnen stellen. Wat vind je ervan? Zou jij naar die persoon durven lopen? Wat zou je kunnen doen om de persoon die verdrietig is te troosten? Mag je iemand zomaar slaan? Waarom gaat niemand naast die donkere meneer zitten? Heb jij wel eens naast een neger gezeten?...
Ik blader wat door het handboek. Ik kom bij het thema: "Ik heb alleen jullie handen." Ik zie een grote tekening van Jezus die z'n ogen dicht heeft, maar zijn handen geopend heeft.
Ik lees een stripverhaal die "Ik troost jou, jij troost mij" als titel heeft. De hoofdpersonages zijn een muisje en een schildpad. De schildpad huilt in z'n schild, het muisje klopt aan en troost hem.
Er komen allemaal tips om iemand te troosten. Je zou de leerlingen eerst naar hun tips kunnen vragen en daarna samen de tips doornemen.Tips zijn: goed luisteren, neem de tijd om te luisteren, probeer je in zijn plaats te stellen, stel extra vraagjes over zijn verdriet, zeg niet gauw: het gaat wel over, begin niet te vlug over jezelf, doe een leuk voorstel naderhand, blijf vragen: Hoe is het nu met je?
Allemaal tips die een leuke boeiende les zouden kunnen opleveren!
Er staan nog tekekningen over de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001. Ook boze en verdrietige brieven van kinderen horen erbij. Je zou eens kunnen nagaan of kinderen er vanaf weten, en wat ze erbij voelen....
Samuel

Deze vragen staan centraal bij het tijdschrift "Samuel" die ik onlangs gelezen heb.
Wat hebben deze kleine tovenaar en Jezus, de zoon van God, gemeen?
Ik neem aan dat ik deze antwoorden niet hoef te geven daar ze gewoon te lezen zijn in het tijdschrift.
Ik vind het voor kinderen een mooi tijdschrift met veel foto's, stripverhalen, kleurplaten, korte Bijbelverhalen, intervieuw met kinderen die een ander geloof hebben, een ontmoeting met Bisschop Harpigny, wat betekent het woord "Alleluja"?, een artikel omtrent kinderrechten, een recept voor pompoensoep voor Halloween, twee puzzels en een doordenkertje als ontspanning.
Er staat ook een mooi verhaal in om over na te denken "De toren en de eik". De toren zegt tegen een kleine eikel:" Ik zal eeuwig leven, want ik ben groot en sterk en ik ben van steen."
Het eikeltje sterft maar groeit uit ot een grote en sterke boom die lucht aan de mensen geeft, en schaduw aan wie schuilen wil voor de warmte.
Als jaren later de toren in elkaar zakt denkt de eik:" Jammer dat stenen niet sterven, anders kon er een nieuwe toren groeien."
Ondanks dat het tijdschrift klein is, bevat het veel informatie omtrent het Geloof. Het geloof wordt met het hedendaagse vergeleken. Kinderen kunnen zich daar gemakkelijk in verplaatsen.
Ik had nog nooit eerder stilgestaan met de vergelijking van Harry en Jezus. Ik vond de verschillen en overeenkomsten boeiend om te lezen. Misschien zal ik Harry nu anders bekijken...
donderdag 3 december 2009
Voor ieder probleem is er een oplossing

Vandaag werd mij gevraagd om de tweede klas van de lagere Kennedy-school voor een uurtje over te nemen, daar de juffrouw naar een begrafenis moest gaan.
Ik heb daar geen problemen mee, en vind het altijd leuk om nieuwe gezichten te leren kennen. De juf vraagt mij of ik een les godsdienst zou willen geven.
Ze geeft me een blaadje uit een klapper en daar staat precies vermeld wat ik moet doen. Ik vind het vreemd dat alles zo voor me op papier staat. De levensvragen die ik moet stellen, de tekst die ik hardop moet lezen, de reactie die ik moet verwachten, het rollenspel die ik eventueel met ze kan doen....
Ik vind het altijd leuk om zelf van alles te bedenken maar hier wordt me alles al voorgeschoteld. Het hele leerplan, die wij van buiten moeten kennen is hier al in verwerkt.
De leerlingen zijn erg nieuwsgierig naar me en ik vertel wat over mezelf. De godsdienstles gaat over de thuissituatie: heb je altijd zin om te spelen met broertjes/ zusjes? Wil je dan altijd je zin? Laat je een jonger iemand bij een spel ook wel eens winnen?
Ik vraag of de leerlingen naamkaartjes hebben zodat ik ze bij de voornaam kan aanspreken. Ik vraag of er kinderen zijn die géén broertjes of zusjes hebben, en of deze willen opstaan. Dit doe ik ook bij kinderen met 1, 2 en zelfs 3 zusjes/broertjes. Ik vraag ze afzonderlijk naar hun thuissituatie, en er ontstaat en gezellige sfeer.
Ruben heeft een broertje van 1 jaar die hem “Baba” noemt. Ik vertel ze dat kinderen van deze leeftijd die naam nog niet kunnen uitspreken en daarom hun eigen woorden verzinnen. Als je zou vragen :”Waar is Baba?” dan zou de kleine niet reageren. Maar als je zou vragen: “Waar is Ruben?”Dan zou de kleine meteen reageren met “Baba??”
Ik imiteer de kleine en de kinderen moeten erg lachen.
Dean heeft een zusje van 1,5 die veel bijt en dat vindt hij niet leuk. Ik vertel hem dat het heel normaal is dat ze op deze leeftijd willen bijten. Ze kunnen nog niet goed verwoorden wat ze willen en met dit gedrag verdedigen ze zichzelf. Net zoals dieren. Ik zeg dan altijd dat hun “snappertje” het nog niet doet. Ik stel hem gerust dat dit weg zal gaan zodra ze hele zinnen zal praten. Ik zeg voor de grap dat dit zeker nog 2 jaar zal duren, en hij kijkt me heel benauwd aan... Ik vertel de kinderen dat als kinderen op latere leeftijd bijten dit niet normaal is, en dat deze kinderen vaak op jonge leeftijd alles toegelaten werd. Op latere leeftijd vernemen ouders dat er ook “nee” bestaat, maar dan is het vaak te laat en gaan die kinderen dit gedrag ook vertonen. Maar dit is dan niet goed!
Levin heeft moeite om te blijven zitten op zijn stoel. Ik heb hem al meerdere malen lief gevraagd om goed te gaan zitten, anders zou hij wel eens kunnen vallen.
We hebben het over: Hoe kun je nou het beste iets vragen aan iemand anders? Ik vertel dat er 2 manieren zijn. Ik loop richting Levin die weer eens met een knie op de stoel leunt. Als ik naast hem sta, tover ik mijn hele harde strenge stem en wijst met mijn vinger:” Jij gaat nu zitten!” en meteen erachter aan zeg ik met een engelen stem: je kunt ook vragen:” Levin, kun je alsjeblieft even gaan zitten?”
Levin is de hele les mooi blijven zitten, zo was hij geschrokken en de klas moest er erg om lachen.
Ik vertel dat wij 5 kinderen thuis hebben en samen kijken we naar de voor- en nadelen om alleen thuis te zijn of met zo'n grote groep. ( aandacht, cadeaus, speeltuin...)
Tark vertelt dat zijn oudere zus nooit met hem wil spelen maar sinds hij besneden is, het veel beter gaat en hij altijd een snoepje van haar krijgt. Ik moet zo lachen, niemand van de kinderen reageert en ik denk:” Voor ieder probleem is er een oplossing....”
Als toetje lees ik het verhaaltje die bij dit thema hoort. Ik gebruik verschillende stemmetjes voor de personages en de klas is muisstil.
Als het verhaal klaar is, beginnen ze allemaal te klappen en ik maak een mooie buiging. Juf Hannie komt even om de hoek kijken en klapt mee.
Het is al bijna tijd, wat is het toch heerlijk om zo met kinderen te werken.....
